Categorieën
Blogposts

De voornaamste zorgen over de wvggz

Door Menno Oosterhoff

“De oorspronkelijke bedoeling was tot een behandelwet te komen i.p.v. een opsluitwet. Verder moest het eenvoudiger worden. Prima doelstellingen, maar er is weinig meer van terug te vinden. Het lijkt nu meer een wet ten dienste van de maatschappij dan van de patiënt en het is ontzettend ingewikkeld geworden.

Deze wet is zo bureaucratisch dat gevreesd wordt dat het wel 130Fte psychiateruren gaat kosten. Dat terwijl er al 600 vacatures zijn voor psychiaters. Hoeveel tijd en geld het de gemeentes en de rechterlijke macht gaat kosten is helemaal onduidelijk.

Het is onduidelijk wanner iets valt onder deze wet en wanneer onder de wet zorg en dwang

Het is zeer de vraag hoe je thuis dwangbehandeling kan toepassen op een manier die niet traumatisch is voor de patiënt en die veilig is voor professionals.

Het is totaal onduidelijk welk effect het heeft dat iedereen iemand kan aangeven bij de gemeente waarvan hij denkt dat deze verplichte behandeling nodig heeft. Gevreesd kan worden dat dat stigmatisering in de hand werkt. Ook is de kans groot dat ten onrechte de verwachting ontstaat dat iedereen die overlast veroorzaakt of die verward gedrag vertoont maar verplicht kan worden behandeld of opgenomen.

Zolang er nog geen crisismaatregel is uitgesproken kan er 18 uurs verplichte GGZ gegeven worden. Het is nog totaal onduidelijk hoe en waar dit gaat gebeuren.

De vereiste ICT is nog lang niet op orde.

De kans is aanwezig dat deze wet leidt tot een verdere terugloop het aantal psychiaters bij instellingen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *